Συγγραφέας: Έλφη Κιλλαχίδου

Το άρθρο Τους χαιρετισμούς μου στην Ιθάκη εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Το άρθρο Ο άντρας του πλησίον της εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Πρώτο στάδιο: Από τον Α’ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Μετάφραση από τα γερμανικά: Αλεξάνδρα Παύλου

Το άρθρο Μοιραία φιλία εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Για πολλά χρόνια οι θιασώτες της «κλασικής» μουσικής υποτιμούσαν την παραδοσιακή, αλλά η πρώτη δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς τη δεύτερη.

Στην πορεία των χρόνων, ο άνθρωπος έσκυψε στην παραδοσιακή του μουσική και μπόλιασε στην «κλασική» στοιχεία του τόπου του. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια δημιουργήθηκαν στην Ευρώπη οι «Εθνικές Μουσικές Σχολές». Το ίδιο συνέβη και στη Ρωσία με την «Ομάδα των Πέντε», η οποία αποτελείτο από τους Μίλι Μπαλάκιρεφ, Τσέζαρ Κιουί, Αλεξάντρ Μποροντίν, Μοντέστ Μούσοργκσκι και Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ.

Συγγραφέας: Ελένη Κατσιώλη

Σειρά: Χαρισματικοί Ρώσοι Καλλιτέχνες

Νο. στη σειρά: 3

Το άρθρο Μουσική εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Το άρθρο Επανεκκίνηση εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Ο Σαλιάπιν ήταν συναρπαστικός. Εκτός από την ποιότητα της φωνής και την τεχνική του, έθεσε τις
βάσεις για έναν άλλο τρόπο έκφρασης, ο οποίος δεν περιορίζεται στο τραγούδι, αλλά δημιουργεί
θεατρικό γεγονός, κάτι αντίστοιχο με αυτό που έκανε η Κάλλας αργότερα. Από τραγουδιστής με υπο-
τυπώδη σκηνική δράση, γίνεται τραγουδιστής-ηθοποιός. Για τον Σαλιάπιν η όπερα ήταν –πάνω απ’
όλα– θεατρική τέχνη, σκηνική πράξη, δραματουργικό συμβάν, ανάπτυξη ενός χαρακτήρα.

Σειρά: Χαρισματικοί Ρώσοι Καλλιτέχνες

Τα ειδικά προνόμια, τα οποία πρόσφεραν, προσέλκυσαν εξέχουσες προσωπικότητες. Η Ρωσία έγινε ιδιαίτερα ελκυστικός προορισμός για αρκετούς μουσικούς από τη Δυτική Ευρώπη. Αυτή η τακτική, είχε ως αποτέλεσμα να αγαπηθεί υπερβολικά η όπερα από τους Ρώσους και στη συνέχεια να αναπτυχθεί στη ντόπιαεκδοχή της.

Το άρθρο Όπερα εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Μετάφραση: Σοφία Λαζαρίδου

Το άρθρο Φύλαξε μου τις αγελάδες εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Η Brainard υφαίνει με μαεστρία μια ρομαντική και δυνατή αφήγηση που εκτυλίσσεται στο χαοτικό σκηνικό της Ανατολικής Ασίας του 20ού αιώνα. Με οξυδερκή ματιά στους τρόμους του πολέμου και στην ιαπωνική εισβολή στις Φιλιππίνες κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Μαγκνταλένα είναι ένα έντονο, συναρπαστικό, ένα εξαιρετικό σάγκα που θα θέλεις να διαβάσεις. Η Cecilia Manguerra Brainard αναδεικνύεται ως μια χαρισματική δημιουργός, η αφηγηματική μαεστρία της οποίας καθηλώνει τον αναγνώστη από την πρώτη έως την τελευταία σελίδα.
— Midwest Book Review
«Σπάνια συναντώ τόσο εκλεπτυσμένη δεινότητα στην αφήγηση όσο στις σελίδες αυτού του μυθιστορήματος. Εδώ, η συγγραφέας χρησιμοποιεί το σκηνικό των υπό ιαπωνική κατοχή Φιλιππίνων για να δώσει τη μέγιστη δυνατή ένταση, συγκλονίζοντας συναισθηματικά τον αναγνώστη χωρίς καμία παραχώρηση και χωρίς έλεος. Πεθαίνεις μέσα σου και ξαναγεννιέσαι όταν σε πλημμυρίζει η ελπίδα- και αυτό είναι κάτι που θα συμβεί».
— Γ. Alma Anonas-Carpio, Philippines Graphic

Βιογραφικό: Η Cecilia Manguerra Brainard μεγάλωσε στην παραθαλάσσια πόλη Σέμπου στις Φιλιππίνες, ένα μέρος που αποτέλεσε πηγή έμπνευσης για τα γραπτά της. Στο βιβλίο Μαγκνταλένα αντλεί από τις αναμνήσεις της από την Αμερικανική Αεροπορική Βάση στο γειτονικό νησί Μακτάν.

Τα τρία της μυθιστορήματα: When the Rainbow Goddess Wept, Magdalena και The Newspaper Widow, διαδραματίζονται (τουλάχιστον εν μέρει) στον μυθικό τόπο «Ubec» (αντιστροφή του ονόματος Cebu). Το Ubec εμφανίζεται επίσης στις συλλογές διηγημάτων της: Woman in Horns and Other Stories, Acapulco at Sunset and Other Stories, Vigan and Other Stories, καθώς και στη Selected Short Stories.

Η Cecilia έχει επίσης επιμεληθεί πολλές εκδόσεις, όπως τη δημοφιλή ανθολογία Growing Up Filipino: Stories for Young Adults και τη συνέχειά της, Growing Up Filipino II.

Έχει διδάξει στο πρόγραμμα Δημιουργικής Γραφής του UCLA Extension, καθώς και στα UCLA, USC και στο California State Summer School for the Arts (CSSSA). Συνεχίζει να δίνει διαλέξεις και να συμμετέχει σε λογοτεχνικές εκδηλώσεις, όπως στο Shakespeare and Company στο Παρίσι, στο Culture Rapide (Παρίσι), στο Beyond Baroque, στο PEN, στο Coming Together στο Σκόκι του Ιλινόις, στο Second Literary Symposium στο Τενεσί, στα Filipino American International Book Festivals, στα Cebu Literary Festivals και σε πολλά πανεπιστήμια στις Φιλιππίνες και στις ΗΠΑ.

Ως πρώην μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της συγγραφικής οργάνωσης PEN, εκπροσώπησε το PEN USA West σε διεθνείς συναντήσεις στη Βαρκελώνη και στο Σαντιάγκο ντε Κομποστέλα. Υπηρέτησε ως στέλεχος σε οργανισμούς όπως το Midnight Special Cultural Center, την PAAWWW (Pacific Asian American Women Writers West) και το Arts & Letters στο Cal State University του Λος Άντζελες.

Η Cecilia είναι συνιδρύτρια της PAWWA (Philippine American Women Writers and Artists), μιας ομάδας υποστήριξης που χρηματοδοτήθηκε από το California Arts Council. Είναι ιδρύτρια και υπεύθυνη του PALH (Philippine American Literary House), ενός μικρού εκδοτικού οίκου αφιερωμένου στη φιλιππινοαμερικανική λογοτεχνία. Παραμένει ενεργό μέλος των λογοτεχνικών κοινοτήτων των Φιλιππίνων και των Φιλιππινέζων της διασποράς.

Μετάφραση: Στέργια Κάββαλου

Το άρθρο Μαγκνταλένα εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Η Σκλήθρα του Βλαντίμιρ Ζαζούμπριν, ενώ είναι γραμμένη από το 1923 δημοσιεύθηκε μόλις το 1989. Είναι ένα πολύ σκληρό μέχρι αποτροπιασμού τεκμήριο για τον Κόκκινο Τρόμο στη Σοβιετική Ένωση. Το έργο διαδραματίζεται στη Σιβηρία, στα πρώτα χρόνια της Επανάστασης και παρουσιάζει την καθημερινότητα ενός εκτελεστή της ΤσεΚα, ο οποίος βασανίζει και εκτελεί αντιφρονούντες και «αντεπαναστάτες».

Η νουβέλα ακολουθεί τον εσωτερικό κόσμο του ήρωα, ο οποίος βυθίζεται σε υπαρξιακή κρίση καθώς παλεύει να συμβιβάσει τη βία που ασκεί με την πίστη του στην επανάσταση. Μέσα από τις συνομιλίες του με συντρόφους και κρατούμενους, ο αναγνώστης βλέπει πώς ο ιδεολογικός φανατισμός οδηγεί στην απανθρωπιά. Ο ήρωας, ενώ αρχικά πιστεύει ότι υπηρετεί έναν «μεγάλο σκοπό», σταδιακά συνειδητοποιεί ότι έχει μετατραπεί σε εργαλείο μηχανικής βίας.

Η νουβέλα αποτυπώνει με κοφτή, σκληρή και ρυθμική γραφή, τη σύγκρουση ανάμεσα στο ιδεολογικό καθήκον και την ανθρώπινη ηθική.
Η Σκλήθρα είναι μια καταγγελία του ολοκληρωτισμού και του μηχανισμού της βίας, η οποία συντρίβει θύματα και θύτες. Η επανάσταση απεικονίζεται σαν μια απαιτητική «όμορφη και σκληρή ερωμένη», η οποία τον οδηγεί στον όλεθρο.

Μετάφραση από τα ρωσικά: Ελένη Κατσιώλη

Συγγραφέας: Vladimir Zazubrin

Ο Ρώσος συγγραφέας, σεναριογράφος και μοντέρ Βλαντίμιρ Γιάκοβλεβιτς Ζαζούμπριν (ψευδώνυμο του Ζουμπτσόφ, 1895-1937) ήταν γνωστός για το πολιτικά φορτισμένο έργο του. Υπηρέτησε στον Λευκό Στρατό του Κολτσάκ, όμως το 1919 προσχώρησε στους Κόκκινους. Εκείνη την περίοδο έγραψε το πρώτο του μυθιστόρημα Οι δύο κόσμοι, το οποίο ενστερνιζόταν την κομμουνιστική ιδεολογία και έγινε δεκτό με επαίνους από τον Λένιν και τον Γκόρκι. Η γραφή του χαρακτηριζόταν από έντονους συμβολισμούς και σκληρότητα, απόλυτα ευθυγραμμισμένη με το πνεύμα του Κόμματος.

Εργάστηκε ως δημοσιογράφος, συμμετείχε στη διαμόρφωση της σοβιετικής λογοτεχνίας στη Σιβηρία κυρίως μέσα από το περιοδικό Σιβηρικά Φώτα, όπου έπαιξε ενεργό ρόλο στην ανάδειξη νέων συγγραφέων. Το 1923 έγραψε τη νουβέλα Η Σκλήθρα, στην οποία καταδίκαζε τον Κόκκινο Τρόμο. Ο τίτλος αντλείται από την παροιμία «Όταν κόβουν το δάσος, οι σκλήθρες πετάνε», η οποία χρησιμοποιούνταν για να δικαιολογήσει τις παράπλευρες απώλειες στο όνομα του «μεγάλου σκοπού».

Η Σκλήθρα τον έφερε σε σύγκρουση με το Κόμμα, με συνέπεια το 1928 να διαγραφεί από το ΚΚΣΕ ως συμμετέχων στην αντιπολίτευση. Παρά τη συνέχιση της συγγραφικής του δράσης στη Μόσχα, με έργα που σχετίζονταν με την κολεκτιβοποίηση, το 1937 συνελήφθη από τη ΝιΚαΒεΝτε για τρομοκρατική δράση και εκτελέστηκε. Το 1957 αποκαταστάθηκε. Η Σκλήθρα μεταφράστηκε στ’ αγγλικά με τον τίτλο Ο Τσεκίστας. Επίσης μεταφέρθηκε στον κινηματογράφο το 1992, από μια ρωσο-γαλλική παραγωγή σε σκηνοθεσία του Αλεξάντρ Ρογκόζκιν, η οποία είχε και πάλι τον τίτλο Ο Τσεκίστας.

Το άρθρο Η σκλήθρα εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Ο χορός στη Ρωσία αναπτύχθηκε στις πολυάριθμες αυτοκρατορικές σχολές μπαλέτου, προσφέροντας στην τέχνη εκλεκτούς χορευτές και χορεύτριες. Και, σαν αποκορύφωμα, ένα θαύμα εμφανίστηκε μέσα από αυτές, ο αιθέριος Βάτσλαβ Νιζίνσκι, ο άνθρωπος πουλί ή ο άνθρωπος πεταλούδα, όπως τον αποκαλούσαν.

Ελένη Κατσιώλη

Το άρθρο Χορός εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.