Όταν στην πολίχνη εμφανίζεται ένας ξένος, η νεαρή γυναίκα τον παίρνει στο σπίτι της δίχως δεύτερη σκέψη, καθώς της κεντρίζει έντονα το ενδιαφέρον ως κάτι νέο και απολύτως ξένο γι’ αυτήν, η οποία μισεί «…τούτη την πολίχνη τόσο πολύ, ώστε θα την εκδικηθώ μην φεύγοντας ποτέ από δω, κι ας καμώνομαι συνέχεια ότι φεύγω».

Σύντομα ο επισκέπτης γίνεται το επίκεντρο της ύπαρξής της, μα και θύμα των άκρως κτητικών φαντασιώσεων και της αλλοπρόσαλλης συμπεριφοράς της. Η οικοδέσποινα τη μια θέλει να μάθει τα πάντα γι’ αυτόν και την άλλη τον αποδιώχνει. Τη μια θέλει να τον πετάξει έξω, την άλλη χρειάζεται τη βοήθειά του για να της αλλάξει μια κλειδαριά.

Με λακωνικό τρόπο η συγγραφέας περιγράφει όλο το φάσμα του ασταθούς συναισθηματικού κόσμου της οικοδέσποινας, η οποία ταλανίζεται μεταξύ αποδοχής και απόρριψης, φιλόξενης υποδοχής και αφιλόξενου μίσους.

Ένα μυθιστόρημα που με το ιδιαίτερο αφηγηματικό του ύφος θέτει ερωτήματα περί γνώριμου και άγνωστου, περί καταγωγής και πατρίδας, περί ενσωμάτωσης, ιδιωτικής σφαίρας και φιλοξενίας.

Συγγραφέας: Ariane Koch

Μετάφραση: Αλεξάνδρα Παύλου – Βιβλιονέτ

Το άρθρο Η επιβολή εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Αναχωρεί με πλοίο από την Οδησσό, διασχίζει τη Μαύρη Θάλασσα και, μέσω του Βοσπόρου, φθάνει στους τόπους λατρείας του Ήλιου: Στην Ελλάδα του Απόλλωνα, στην Αίγυπτο του Ρα, του γερακόμορφου θεού ήλιου και του ζωδιακού φωτός, στην Ιουδαία με τους Προφήτες της και τον Ιησού, στην Ιερουσαλήμ με την τριπλή θρησκευτική υπόσταση, στην Ηλιούπολη του Λιβάνου, το σημερινό Μπάαλμπεκ. Ταξιδεύει στις χώρες του Φωτός, που γέννησαν τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες: τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ.

Ο Μπούνιν δεν προσπαθεί να αποδώσει αντικειμενικά ότι είδε, επικεντρώνεται στα συναισθήματα, στις σκέψεις του και γίνεται ήρωας στο έργο του. Συμμετέχει στα γεγονότα του παρόντος, αλλά είναι και «μάρτυρας» αυτών που συνέβησαν στο παρελθόν. Ο αφηγητής είναι ο σύνδεσμος μεταξύ των «δύο κόσμων» του ήρωα (παρόν και παρελθόν), που αποτελούν τη θεματική αρχιτεκτονική αυτού του «σύγχρονου άσματος».

Περιεχόμενα

• Πρόλογος
• Η σκιά του πουλιού
• Η θάλασσα των Θεών
• Το Δέλτα
• Το ζωδιακό φως
• Ιουδαία
• Ο βράχος
• Σοέλ, ο εβραϊκός Άδης
• Η έρημος του Σατανά
• Η Γη των Σοδόμων
• Ο ναός του Ήλιου
• Γεννησαρέτ

Ο Ιβάν Αλεξέγεβιτς Μπούνιν ήταν ο πρώτος Ρώσος συγγραφέας που κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1933. Η βασική δομή των ποιημάτων και των ιστοριών του είναι μία από τις πλουσιότερες στη γλώσσα του.

Συγγραφέας: Ιβάν Μπούνιν – Βιβλιονέτ

Μετάφραση από τα ρωσικά: Ελένη Κατσιώλη – Βιβλιονέτ

Βιβλία ρωσικής λογοτεχνίας των εκδόσεων Λέμβος:

Διηγήματα – Λέων Τολστόι

Διηγήματα – Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ

Διηγήματα – Νικολάι Γκόγκολ

Διηγήματα – Άντον Τσέχοφ

Στη φωτεινή πλευρά του δρόμου – Ντίνα Ρούμπινα

Νήσος Σαχαλίνη – Άντον Τσέχοφ

Η ιστορία του Πουγκατσόφ – Αλεξάντρ Πούσκιν

Τα απομνημονεύματα της πριγκίπισσας Μαρίας Βαλκόνσκαγια

Η μάσκα και η ψυχή – Φιόντορ Σαλιάπιν

Το άρθρο Η σκιά του πουλιού εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.