μεταφρασμένα από τα ρωσικά.

Το βιβλίο περιέχει τα εξής διηγήματα:

Πολζουνκόφ

Ο κύριος Προχάρτσιν

Διήγημα σε εννέα επιστολές

Μετάφραση από τα ρωσικά: Ελένη Κατσιώλη

Από την εισαγωγή

Η λογοτεχνική δημιουργία του Φιόντορ Ντοστογέφσκι θα μπορούσε να χωριστεί σε δύο καθαρά ορατές περιόδους. Η πρώτη είναι μια μικρή περίοδος, από το 1845 έως το 1849, στη διάρκεια της οποίας κάνει τα πρώτα βήματα στη λογοτεχνία. Παράλληλα αναμειγνύεται με την πολιτική οργάνωση των Ουτοπιστών Σοσιαλιστών με εμπνευστή τον Πετρασέφσκι. Έχοντας γλιτώσει με χάρη τη θανατική ποινή, η οποία μετατράπηκε σε καταναγκαστικά έργα στη Σιβηρία, μας χάρισε το σπουδαίο ντοκουμέντο για τη ζωή στη φυλακή Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων. Η δεύτερη περίοδος της ζωής του διαιρείται σε δύο μέρη, από την απελευθέρωσή του το 1854 έως το 1859 που ήταν υποχρεωμένος να ζει στη Σιβηρία, και την επιστροφή του στην Πετρούπολη έως το τέλος της ζωής του το 1881, κατά την οποία θα μας χαρίσει τα μεγάλα έργα.

Τα τρία διηγήματα που περιέχονται σε αυτήν τη συλλογή είναι πρώιμα έργα, μεταξύ 1846 και 1847, έργα τα οποία δεν συμπεριλήφθηκαν στις σοβιετικές συλλογές. Προσπάθησε να τα δημοσιεύσει σε σατιρικό περιοδικό, αλλά δεν πέρασαν από τη λογοκρισία. Αντίθετα με τον προγενέστερό του Γκόγκολ, που θέλει να ξυπνήσει στον αναγνώστη τη συμπάθεια για τον «ταλαίπωρο άνθρωπο», ο Ντοστογιέφσκι θέλει να δώσει στον κατώτερο πάμπτωχο δημόσιο υπάλληλο Ντεβούσκιν, τον ήρωα του μυθιστορήματος Φτωχοί άνθρωποι, την ευκαιρία να μιλήσει για ό,τι τον προσβάλλει. Η ομιλία του Ντεβούσκιν αντικατοπτρίζει το ψυχολογικό σύμπλεγμα ενός ταπεινωμένου και προσβεβλημένου ατόμου.

Για κάποιον λόγο ο Ντοστογέφσκι, διαβάζοντας στη φυλακή τη Βίβλο στράφηκε στη θρησκεία με έναν δικό του μοναδικό τρόπο.

Το άρθρο Διηγήματα Ντοστογέφσκι εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

ΟΙ ΔΕΚΕΜΒΡΙΣΤΕΣ

Στις 13 Ιουλίου 1826 οι επικεφαλής στρατιωτικοί Δεκεμβριστές, Πέστελ Πάβελ, Ριλέγιεφ Κοντράτι, Μουραβιόφ-Απόστολ Σεργκέι, Μπεστούζεφ-Ριούμιν Μιχαήλ και Καχόφσκι Πιοτρ απαγχονίστηκαν στην αυλή του φρουρίου Πετροπαβλόφσκ. Ενώ οι υπόλοιποι συμμετέχοντες στην προσπάθεια εκδημοκρατισμού της Ρωσίας εξορίστηκαν.

Πολλές γυναίκες που ασπάζονταν την ιδεολογία των ανδρών τους, πήραν και αυτές τον δρόμο της εξορίας, εγκαταλείποντας υποχρεωτικά εκτός απ’ τα προνόμια και τα παιδιά τους.

Μία από αυτές, η πολύ νεαρή τότε Μαρία Βαλκόνσκαγια, που ένωσε τη μοίρα της με τον καταδικασμένο σε καταναγκαστικά έργα πρί­γκιπα Βαλκόνσκι, κράτησε σημειώσεις που αποδείχτηκαν, με το πέρασμα των χρόνων, πολύ σημαντικές.

Οι σημειώσεις στο ημερολόγιο της Βαλκόνσκαγια μεταφράστηκαν για πρώτη φορά στην Ελλάδα.

Μετάφραση από τα ρωσικά: Ελένη Κατσιώλη

Βιβλία της Ελένης Κατσιώλη από τις εκδόσεις Λέμβος:

Γίντις – διηγήματα

Μια ματιά στον κόσμου της Μαρίνα Τσβετάγεβα

Μια ματιά στον κόσμου του Αλεξάντρ Πούσκιν

Η ιστορία του Πουγκατσόφ

Το άρθρο Τα απομνημονεύματα της Πριγκίπισσας Μαρίας Βαλκόνσκαγια εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Έλληνες, Εβραίοι, Γεωργιανοί, Ουκρανοί, Τατζίκοι, Ιάπωνες, Γερμανοί. Αριστοκράτες, πλούσιοι γεωργοί, εγκληματίες, καθηγητές, πόρνες. Μια Βαβυλώνα, ένα χωνευτήρι ανθρώπων που δεν αφήνουν ανεπηρέαστη τη Βέρα, τη βασική ηρωίδα, κόρη της Κάτιας, που είναι βουτηγμένη στο έγκλημα. Η Βέρα, ένα αγνό και εσωστρεφές πλάσμα, κάθε τι που βιώνει το μετατρέπει σε πίνακα. Παρατηρεί τους ανθρώπους όπως ο ζωγράφος το μοντέλο του.

Πρόκειται για μια συναρπαστική αφήγηση που αρχίζει από την πολιορκία του Λένινγκραντ και κλείνει με την οριστική πτώση της Σοβιετικής Ένωσης.

Η ονομασία του βιβλίου είναι παρμένη από το τραγούδι του Αμερικανού συνθέτη Jimmy McHugh (1894-1969) που την είχε στοιχειώσει στην εφηβική της ηλικία.

Η έκδοση του βιβλίου έγινε το 2006. Ακολούθησαν τηλεοπτικές σειρές, ταινίες, βραβεία, πολλές τιμές και μετάφραση του βιβλίου σε πολλές γλώσσες.

Το άρθρο Στη φωτεινή πλευρά του δρόμου εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Στο δεύτερο μισό του 18ου αιώνα συνέβησαν τρεις επαναστάσεις. Το να αναφερθούμε στις δύο από αυτές ως επιτυχημένες, θα ήταν… υποτιμητικό! Στην πραγματικότητα η επιτυχία τους ήταν τόσο μεγάλη, ώστε δεν υπάρχει καμία υπερβολή στον ισχυρισμό ότι διαμόρφωσαν και συνεχίζουν να διαμορφώνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό αυτό που γνωρίζουμε σήμερα ως δυτικό πολιτισμό. Τόσο η Γαλλική όσο και η Αμερικάνικη Επανάσταση σφυρηλάτησαν και γέννησαν ιδέες, πρακτικές, θεσμούς, μέχρι και κράτη και πολιτισμούς που μας προσδιορίζουν.

Η τρίτη επανάσταση της εποχής είχε μόνο ένα κοινό με τις άλλες δύο. Συνέβη την ίδια περίοδο, από το 1773 μέχρι το 1775. Σε όλα τα άλλα, αυτή η επανάσταση, την οποία μας εξιστορεί τόσο δυναμικά ο σπουδαιότερος Ρώσος ποιητής, διαφέρει πλήρως. Με σημαντικότερη διαφορά από όλες… την αποτυχία της. Η εξέγερση του Πουγκατσόφ είχε μηδενική αποτελεσματικότητα, άρα και επίδραση.

Ήταν τόσο μεγάλη αυτή η αποτυχία ώστε η επανάσταση αυτή ποτέ δεν ονομάστηκε επανάσταση. Παρέμεινε στην ιστορία ως εξέγερση. Ή ακόμα και ως στάση.

Μετάφραση από τα ρωσικά: Ελένη Κατσιώλη

Επίμετρο: Βαγγέλης Προβιάς

Το άρθρο Η Ιστορία του Πουγκατσόφ εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.