Η Σίγκριντ Ούντσετ (Sigrid Undset, 20 Μαΐου 1882 – 10 Ιουνίου 1949) ήταν Νορβηγίδα μυθιστοριογράφος, που κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1928. Η Ούντσεντ γεννήθηκε στο Καλουντμπόργκ της Δανίας, αλλά η οικογένειά της μετακόμισε στη Νορβηγία όταν εκείνη ήταν δύο ετών. Το 1924 ασπάστηκε τον καθολικισμό. Διέφυγε από τη Νορβηγία και κατέφυγε στις ΗΠΑ το 1940 εξαιτίας της αντίθεσής της στη Ναζιστική Γερμανία και τη γερμανική κατοχή, αλλά επέστρεψε μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το 1945. Το γνωστότερο έργο της είναι το Kristin Lavransdatter (το όνομα της πρωταγωνίστριας), μια τριλογία για τη ζωή στη Νορβηγία τον Μεσαίωνα, γύρω στο 1300 μ.Χ., που απεικονίζεται μέσω των εμπειριών μιας γυναίκας από τη γέννηση μέχρι τον θάνατό της. Οι τρεις τόμοι της εκδόθηκαν από το 1920 ως το 1922 και τιτλοφορούνται: Το στεφάνι (Kransen), Κυρά του σπιτιού (Husfrue) και Ο σταυρός (Korset). Η Ούντσετ ξεκίνησε το συγγραφικό της έργο σε ηλικία 22 ετών, και παρά τις πρώτες απορρίψεις εκ μέρους εκδοτών, γνώρισε στη συνέχεια μεγάλη επιτυχία. Πειραματίστηκε με νεωτεριστικά σχήματα λόγου στα μυθιστορήματά της, όπως ο εσωτερικός μονόλογος. Στα έργα της πραγματεύεται με ρεαλισμό ζωές απλών ανθρώπων της Νορβηγίας, τόσο κατά τον Μεσαίωνα όσο και συγχρόνων της, με κύριο θέμα τον έρωτα, τον γυναικείο ρομαντισμό και τη γυναικεία απιστία, τον γάμο και τις σχέσεις. Συχνά θεωρήθηκε προκλητική για τα ήθη της εποχής, καθώς οι ηρωίδες της ήταν πολλές φορές άπιστες σύζυγοι. Τα μυθιστορήματά της είναι αφενός ιστορικά–κοινωνιολογικά (όταν πρόκειται για την εποχή του νορβηγικού Μεσαίωνα), αφετέρου υπαρξιακά και αισθηματικά. Έγινε μέλος της Ένωσης Νορβηγών Συγγραφέων το 1907 και από το 1933 ως το 1935 ήταν επικεφαλής του Λογοτεχνικού Συμβουλίου της, υπηρετώντας τελικά ως πρόεδρος της ένωσης από το 1936 ως το 1940. Η Ούντσετ πέθανε σε ηλικία 67 ετών στο Λιλλεχάμερ της Νορβηγίας, όπου είχε ζήσει από το 1919 ως το 1940. Στο ίδιο μέρος αναπαύονται η κόρη της και ο γιος της, ο οποίος σκοτώθηκε πολεμώντας τους Γερμανούς όταν εισέβαλαν στη Νορβηγία.

Μετάφραση και επίμετρο: Σωτήρης Σουλιώτης

Επιμέλεια: Βίκυ Πορφυρίδου

Το άρθρο Kristin Lavransdatter – Το στεφάνι εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Αναχωρεί με πλοίο από την Οδησσό, διασχίζει τη Μαύρη Θάλασσα και, μέσω του Βοσπόρου, φθάνει στους τόπους λατρείας του Ήλιου: Στην Ελλάδα του Απόλλωνα, στην Αίγυπτο του Ρα, του γερακόμορφου θεού ήλιου και του ζωδιακού φωτός, στην Ιουδαία με τους Προφήτες της και τον Ιησού, στην Ιερουσαλήμ με την τριπλή θρησκευτική υπόσταση, στην Ηλιούπολη του Λιβάνου, το σημερινό Μπάαλμπεκ. Ταξιδεύει στις χώρες του Φωτός, που γέννησαν τις τρεις μονοθεϊστικές θρησκείες: τον Ιουδαϊσμό, τον Χριστιανισμό και το Ισλάμ.

Ο Μπούνιν δεν προσπαθεί να αποδώσει αντικειμενικά ότι είδε, επικεντρώνεται στα συναισθήματα, στις σκέψεις του και γίνεται ήρωας στο έργο του. Συμμετέχει στα γεγονότα του παρόντος, αλλά είναι και «μάρτυρας» αυτών που συνέβησαν στο παρελθόν. Ο αφηγητής είναι ο σύνδεσμος μεταξύ των «δύο κόσμων» του ήρωα (παρόν και παρελθόν), που αποτελούν τη θεματική αρχιτεκτονική αυτού του «σύγχρονου άσματος».

Περιεχόμενα

• Πρόλογος
• Η σκιά του πουλιού
• Η θάλασσα των Θεών
• Το Δέλτα
• Το ζωδιακό φως
• Ιουδαία
• Ο βράχος
• Σοέλ, ο εβραϊκός Άδης
• Η έρημος του Σατανά
• Η Γη των Σοδόμων
• Ο ναός του Ήλιου
• Γεννησαρέτ

Ο Ιβάν Αλεξέγεβιτς Μπούνιν ήταν ο πρώτος Ρώσος συγγραφέας που κέρδισε το Βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1933. Η βασική δομή των ποιημάτων και των ιστοριών του είναι μία από τις πλουσιότερες στη γλώσσα του.

Συγγραφέας: Ιβάν Μπούνιν – Βιβλιονέτ

Μετάφραση από τα ρωσικά: Ελένη Κατσιώλη – Βιβλιονέτ

Βιβλία ρωσικής λογοτεχνίας των εκδόσεων Λέμβος:

Διηγήματα – Λέων Τολστόι

Διηγήματα – Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ

Διηγήματα – Νικολάι Γκόγκολ

Διηγήματα – Άντον Τσέχοφ

Στη φωτεινή πλευρά του δρόμου – Ντίνα Ρούμπινα

Νήσος Σαχαλίνη – Άντον Τσέχοφ

Η ιστορία του Πουγκατσόφ – Αλεξάντρ Πούσκιν

Τα απομνημονεύματα της πριγκίπισσας Μαρίας Βαλκόνσκαγια

Η μάσκα και η ψυχή – Φιόντορ Σαλιάπιν

Το άρθρο Η σκιά του πουλιού εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Το ερωτικό ενδιαφέρον του Περ, μια Εβραία κληρονόμος, είναι ταυτόχρονα ο πιο δυνατός χαρακτήρας του βιβλίου και μια από τις μεγαλύτερες Εβραίες ηρωίδες της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας. Ο Περ αποκτά εμμονή με ένα σχέδιο μηχανικής το οποίο πιστεύει ότι θα αναδιαμορφώσει το τοπίο της Δανίας και θα αλλάξει τη δευτερεύουσα θέση της στον κόσμο. Τελικά, τόσο οι προσωπικές όσο και οι επαγγελματικές του φιλοδοξίες τον απομονώνουν από τον περίγυρό του και του δημιουργούν κατάθλιψη. Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από τη σχέση της τύχης με την ευτυχία, μια σχέση που ο Περ αναθεωρεί και βλέπει διαφορετικά προς το τέλος της ζωής του. Το Ένας ευτυχισμένος άνθρωπος είναι ένα άγνωστο κλασικό έργο στη χώρα μας. Ένα αριστούργημα της εποχής του μοντερνισμού και αναμφισβήτητα ένα σπουδαίο μυθιστόρημα της δανικής λογοτεχνίας.

Συγγραφέας: Henrik Pontoppidan

Μετάφραση από τα Δανικά: Σωτήρης Σουλιώτης

Άλλα βιβλία του μεταφραστή στις εκδόσεις Λέμβος:
Ντόπλερ

Επιμέλεια: Πηνελόπη Παλατιανού

Το άρθρο Ένας ευτυχισμένος άνθρωπος εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.