Πρώτο στάδιο: Από τον Α’ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο

Μετάφραση από τα γερμανικά: Αλεξάνδρα Παύλου

Το άρθρο Μοιραία φιλία εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Για πολλά χρόνια οι θιασώτες της «κλασικής» μουσικής υποτιμούσαν την παραδοσιακή, αλλά η πρώτη δεν θα μπορούσε να υπάρξει χωρίς τη δεύτερη.

Στην πορεία των χρόνων, ο άνθρωπος έσκυψε στην παραδοσιακή του μουσική και μπόλιασε στην «κλασική» στοιχεία του τόπου του. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια δημιουργήθηκαν στην Ευρώπη οι «Εθνικές Μουσικές Σχολές». Το ίδιο συνέβη και στη Ρωσία με την «Ομάδα των Πέντε», η οποία αποτελείτο από τους Μίλι Μπαλάκιρεφ, Τσέζαρ Κιουί, Αλεξάντρ Μποροντίν, Μοντέστ Μούσοργκσκι και Νικολάι Ρίμσκι-Κόρσακοφ.

Συγγραφέας: Ελένη Κατσιώλη

Σειρά: Χαρισματικοί Ρώσοι Καλλιτέχνες

Νο. στη σειρά: 3

Το άρθρο Μουσική εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Το άρθρο Επανεκκίνηση εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Μετάφραση: Σοφία Λαζαρίδου

Το άρθρο Φύλαξε μου τις αγελάδες εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Η πρώτη αγάπη θα έχει ξεχωριστή θέση στη ζωή του καθενός. Είναι εκείνη η στιγμή που για πρώτη φορά η φλόγα του έρωτα δεν έσβησε γρήγορα μέσα σε μια στιγμή, αλλά μετατράπηκε σε πυρκαγιά δυνατή που φούντωνε μέρα με τη μέρα. Εκτός του ότι αντιπροσωπεύει την νεότητά μας, η πρώτη αγάπη μπορεί να μας υπενθυμίσει εκείνες τις στιγμές που όλα φαινόνταν δυνατά και υποσχόμενα, τότε που η ζωή μας ήταν καθημερινά γεμάτη από καινούργια και συναρπαστικά πράγματα.

Επιμέλεια: Ελπιδοφόρος Ιντζέμπελης

Συμμετέχουν οι:

Αθανασίου Έρικα, Αρωνιάδα Πόπη, Ατζακάς Γιάννης, Βαρβαρήγος Δημήτρης, Βεληβασάκη Γεωργία, Βοϊκλής Γιώργος, Δαλακούρα Νάγια, Δενδρινός Γεράσιμος, Ιντζέμπελης Ελπιδοφόρος, Ιντζέμπελης Θεοδωρής, Καριζώνη Κατερίνα, Κατσαλίδας Νίκος, Κρητικός Μάρκος, Λιακόπουλος Θανάσης, Λογαράς Κώστας, Μάϊνας Στέλιος, Μήτσου Ανδρέας, Μίλεσης Στέφανος, Μπανά Πολύνα, Μπούρας Κωνσταντίνος, Νικηφόρου Τόλης, Πύργαρης Γιώργος, Ραπτόπουλος Βαγγέλης, Σακελλίου Λιάνα, Σαραντινού Λεύκη, Σκιαδαρέση Μαρία, Σκιαθάς Αντώνης, Σπυράκης Απόστολος, Στοφόρος Κώστας, Τότσκα Λίτσα, Φραγκάκης Ηλίας, Χαριάτης Άγγελος, Χρυσανθόπουλος Γιάννης

Το άρθρο Η πρώτη μου αγάπη εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

μεταφρασμένα από τα ρωσικά.

Το βιβλίο περιέχει τα εξής διηγήματα:

Πολζουνκόφ

Ο κύριος Προχάρτσιν

Διήγημα σε εννέα επιστολές

Μετάφραση από τα ρωσικά: Ελένη Κατσιώλη

Από την εισαγωγή

Η λογοτεχνική δημιουργία του Φιόντορ Ντοστογέφσκι θα μπορούσε να χωριστεί σε δύο καθαρά ορατές περιόδους. Η πρώτη είναι μια μικρή περίοδος, από το 1845 έως το 1849, στη διάρκεια της οποίας κάνει τα πρώτα βήματα στη λογοτεχνία. Παράλληλα αναμειγνύεται με την πολιτική οργάνωση των Ουτοπιστών Σοσιαλιστών με εμπνευστή τον Πετρασέφσκι. Έχοντας γλιτώσει με χάρη τη θανατική ποινή, η οποία μετατράπηκε σε καταναγκαστικά έργα στη Σιβηρία, μας χάρισε το σπουδαίο ντοκουμέντο για τη ζωή στη φυλακή Αναμνήσεις από το σπίτι των πεθαμένων. Η δεύτερη περίοδος της ζωής του διαιρείται σε δύο μέρη, από την απελευθέρωσή του το 1854 έως το 1859 που ήταν υποχρεωμένος να ζει στη Σιβηρία, και την επιστροφή του στην Πετρούπολη έως το τέλος της ζωής του το 1881, κατά την οποία θα μας χαρίσει τα μεγάλα έργα.

Τα τρία διηγήματα που περιέχονται σε αυτήν τη συλλογή είναι πρώιμα έργα, μεταξύ 1846 και 1847, έργα τα οποία δεν συμπεριλήφθηκαν στις σοβιετικές συλλογές. Προσπάθησε να τα δημοσιεύσει σε σατιρικό περιοδικό, αλλά δεν πέρασαν από τη λογοκρισία. Αντίθετα με τον προγενέστερό του Γκόγκολ, που θέλει να ξυπνήσει στον αναγνώστη τη συμπάθεια για τον «ταλαίπωρο άνθρωπο», ο Ντοστογιέφσκι θέλει να δώσει στον κατώτερο πάμπτωχο δημόσιο υπάλληλο Ντεβούσκιν, τον ήρωα του μυθιστορήματος Φτωχοί άνθρωποι, την ευκαιρία να μιλήσει για ό,τι τον προσβάλλει. Η ομιλία του Ντεβούσκιν αντικατοπτρίζει το ψυχολογικό σύμπλεγμα ενός ταπεινωμένου και προσβεβλημένου ατόμου.

Για κάποιον λόγο ο Ντοστογέφσκι, διαβάζοντας στη φυλακή τη Βίβλο στράφηκε στη θρησκεία με έναν δικό του μοναδικό τρόπο.

Το άρθρο Διηγήματα Ντοστογέφσκι εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Η νεαρή Σάρα ζει στο εξοχικό σπίτι των γονιών της στο Εθνικό πάρκο Σούμαβα στη νότια Τσεχία. Κάθε πρωί φοράει τα φθαρμένα ορειβατικά παπούτσια του πατέρα της, παίρνει το καλαθάκι της με μια πάνινη πετσέτα κουζίνας, ένα μικρό αιχμηρό σουγιά και ξεκινάει για το δάσος. Εδώ και επτά χρόνια ακολουθεί το ίδιο μονοπάτι επτά χρόνια, από την άνοιξη μέχρι το φθινόπωρο μαζεύει εκεί μανιτάρια και τα πουλάει για λίγα κέρματα στην μπιραρία του χωριού.

Σαν μια σύγχρονη ερημίτισσα, από πεποίθηση, δεν κάνει παρέα με κανέναν, ούτε εγκαταλείπει το δάσος. Καμιά φορά ταξιδεύει στην πόλη Πίλσεν, στην ψυχίατρό της, για να την πείσει πως βρίσκεται σε ήρεμη ψυχική κατάσταση.

Τη ζωή της Σάρας δεν θα την αλλάξει σημαντικά ούτε η είδηση του θανάτου της μητέρας της. Θα παραβρεθεί στην κηδεία της, θα βρεθεί με τα αδέλφια της, από τα οποία έχει αποξενωθεί πολλά χρόνια, και θα επιστρέψει πάλι στο δάσος.

Αυτό όμως που φαίνεται αμυδρά στην επιφάνεια, κοχλάζει κάτω από αυτήν. Η κακοποίησή της από τους γονείς της, στην τρυφερή παιδική της ηλικία, της άφησε πολύ βαριά ψυχικά τραύματα.

Το εξοχικό στο δάσος σιγά σιγά καταρρέει. Τα χρήματα που βγάζει πουλώντας μανιτάρια είναι λίγα.

Έτσι λοιπόν η Σάρα θα αναγκαστεί να εγκαταλείψει τον τρόπο ζωής της, που βασίζεται στο μάζεμα των μανιταριών. Υπάρχει μόνο ένας και μοναδικός τρόπος διαφυγής, πρέπει να πάψει να κρύβει μέσα της τις πληγές από τα παιδικά της τραύματα.

Η Viktorie Hanisova αναρωτιέται με ειλικρίνεια και με περισσή ευαισθησία, τι αντέχει μια παιδική ψυχή και, πού βρίσκονται τα όρια της οικογένειας.

Το μυθιστόρημα «Συλλέκτρια μανιταριών» είναι η ιστορία μιας αποτυχημένης προσπάθειας να ξεφύγει κανείς από το ψυχικό παιδικό του τραύμα. Τις περισσότερες φορές είναι αδύνατο να ξεφύγει κανείς από αυτό για την υπόλοιπη ζωή του.

Η Viktorie Hanisova αναρωτιέται με ειλικρίνεια και με περισσή ευαισθησία, τι αντέχει μια παιδική ψυχή και, πού βρίσκονται τα όρια της οικογένειας.

Το μυθιστόρημα «Συλλέκτρια μανιταριών» είναι η ιστορία μιας αποτυχημένης προσπάθειας να ξεφύγει κανείς από το ψυχικό παιδικό του τραύμα. Τις περισσότερες φορές είναι αδύνατο να ξεφύγει κανείς από αυτό για την υπόλοιπη ζωή του.

Το άρθρο Συλλέκτρια μανιταριών εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Συγγραφέας: Νίκος Τράντας

Ο Νίκος Τράντας ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Έχει μακρά και ποικίλη καριέρα τόσο στον ιδιωτικό όσο και τον δημόσιο τομέα, καθώς και συγγραφικό έργο στις κοινωνικές επιστήμες και τη λογοτεχνία. Παρότι συχνά πέφτει στην παγίδα να νοσταλγεί το παρελθόν, εξακολουθεί να πιστεύει ότι η νοσταλγία θα πρέπει να αφορά την εποχή που δεν έχει έρθει ακόμα.

Το άρθρο Μεικτή πραγματικότητα εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Ο Νέστωρ Μαχνό κατηγορήθηκε από τους μπολσεβίκους ότι διεξήγαγε πογκρόμ εναντίον των Εβραίων της Ουκρανίας. Ο ίδιος το αρνείται και απευθύνεται με επιστολή «Προς τους απανταχού Εβραίους», για να αποκρούσει τις εναντίον του κατηγορίες. Επίσης, αντιπαραθέτει ονόματα μαχητών – συντρόφων του εβραϊκής καταγωγής, οι οποίοι δρούσαν μαζί του, στο στράτευμα του, τη Μαχνοφσίνα. Και επιπλέον, σύμφωνα με τα λεγόμενά του, όσοι από τους μαχητές του συμμετείχαν αυτοβούλως σε τέτοιες πράξεις εκτελούνταν επιτόπου.

Ο Μαχνό ηγήθηκε ενός αγροτικού κινήματος, το οποίο μετεξελίχθηκε πολύ σύντομα στον «Επαναστατικό Αντάρτικο Στρατό της Ουκρανίας». Αριθμούσε 50.000 μαχητές. Ένας αριθμός, σχεδόν, ανάλογος με τον Δημοκρατικό Στρατό της Ελλάδας στην πιο μεγάλη του ανάπτυξη, αριθμός καθόλου αμελητέος. Αυτός ο σχεδόν αγράμματος επαναστάτης πολύ σύντομα ίδρυσε ένα κράτος, την Ελεύθερη Επικράτεια ή Μαχνοφσίνα ή Μαχνοβία, στα ανατολικά της Ουκρανίας. Το κράτος αυτό δεν ευδοκίμησε, ο Μαχνό όμως πρόλαβε να εκδώσει διατάγματα για τη λειτουργία του καθώς και νόμισμα, το παλιό καρμπόβανετς, υποτιμημένο και σφραγισμένο με την υπογραφή του.

Έρευνα & Μετάφραση: Ελένη Κατσιώλη

Το άρθρο Νέστωρ Μαχνό εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.

Η Ζεμάιτε αποτελεί ίσως τη σημαντικότερη συγγραφέα της Λιθουανίας, Στις τρεις νουβέλες που περιλαμβάνει ο τόμος περιγράφονται με ρεαλιστικό ύφος και δημώδη, λαϊκή γλώσσα, προβλήματα της εποχής εκείνης στη λιθουανική επαρχία, όπως η κακοπαντρεμένη νύφη, η δυστυχία που φέρνει η κυριαρχία του χρήματος στη ζωή των απλών ανθρώπων, αλλά και η ευτυχία και η δύναμη που αντλείται από το αν ο άνθρωπος μπορεί να επιλέξει τον ή την σύντροφο που επιθυμεί, χωρίς παρεμβάσεις άλλων, κυρίως κοινωνικοοικονομικού χαρακτήρα.

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα των τριών ιστοριών είναι αφ’ ενός το φυσικό τοπίο της λιθουανικής επαρχίας, που περιγράφεται με λυρισμό και βαθιά αγάπη, αλλά και ως σταθερή αξία, σε αντίθεση με την ευμετάβολη συμπεριφορά και το αβέβαιο πεπρωμένο των ανθρώπων, σαν, θα έλεγε κανείς παρηγοριά για μια σκληρή ζωή.

Το άρθρο Η νύφη εμφανίστηκε πρώτα στο Εκδόσεις Λέμβος.